Zaterdag, 2 oktober 2010, is de eerste cursusdag van de nieuwe opleiding in “Essene healing” in Nederland. Het is de eerste in zijn soort op het noordelijk halfrond. Sinds 2007 bestaan er opleidingen voor Esseense healing en levensbeschouwing in Auckland, Nieuw Zeeland en Sydney, Australië.

Ik ben heel blij dat de mensen in Nederland de Essenen en mijzelf zo hartelijk hebben ontvangen tijdens mijn bezoek vorige maand.

In maart was ik ruim twee weken in Nederland met het idee dat ik er misschien een aantal mensen zou vinden voor een nieuwe vestiging van het “International College of Essene Healing”. Er waren momenten waarop het een bijna onmogelijke taak leek: niemand in Nederland kende me, niemand had ooit de Essenen horen spreken en ik had maar twee weken de tijd. Echter, met hulp van Marion Berndsen, die, samen met haar familie, alles voor me georganiseerd heeft en me de hele tijd met raad en daad terzijde stond, lijkt het erop dat het Nederlandse “Essene College” er gaat komen.

Tijdens mijn verblijf in Amsterdam heb ik twee intensieve weekend-workshops gegeven waar 15 mensen aan deelnamen. Er was een lange wachtlijst voor privé sessies – 32 mensen konden er geplaatst worden – en ik had de eer om samen met Marion and Roger Lenoir twee avonden te verzorgen in prachtige oude voormalige kerken, waar ruim 60 mensen kwamen luisteren. Alles bij elkaar waren er meer dan honderd mensen die in aanraking zijn gekomen met de wijsheid van de Essenen en hun, soms humoristische, benadering van het leven.

Ik maakte iets mee in Nederland waarvan ik erg onder de indruk was. Ik vraag me af of er iemand is die raden kan wat dat is. Het had te maken met de fiets. Zo’n milieuvriendelijk en rustig vervoermiddel. Ik was verbaasd om zoveel mensen te zien fietsen en toen ik een ondergrondse fietsenstalling in aanbouw zag, kon ik er haast niet over uit. We houden ons tegenwoordig zo bezig met computers, raketten of Ufo’s, dat we de kleinere wonderen niet meer zien.

Zo was ik op een dag aan het lunchen met een vriendin in Haarlem, vlakbij de Sint Bavo kerk. We hadden het over het leven – waarover kun je het anders hebben? – toen we plotseling een groep van ongeveer 30 kinderen van een jaar of zes, zeven voorbij zagen fietsen. De straatjes in het oude centrum van Haarlem zijn niet erg breed, maar de kinderen hielden allemaal hun stuur recht en niemand reed een ander in de wielen. Dat was voor mij een prachtig voorbeeld van saamhorigheid. Ik heb gehoord dat in Nederland jonge kinderen zelf naar school gaan op de fiets. Misschien is dat daar heel normaal, net als in China, maar voor mij was het een symbool van harmonisch samenleven.

Het was het moment waarop ik besloot weer terug te keren, en de beste manier voor mij om dat te doen is met een nieuwe vestiging van m’n “Essene College”. Merkwaardig soms, de dingen die onze beslissingen beinvloeden.

Dus het ziet er naar uit dat de opleiding later dit jaar inderdaad van start gaat met een groep van ongeveer 10 mensen. Ik verheug me erop en heb er een goed gevoel over. De data staan al op de website. Vanuit Nederland is het ook gemakkelijker de opleiding in Londen te organiseren, hopelijk lukt dat voor 2012. Ik betrapte me opeens op de gedachte dat ik moet proberen er op tijd te zijn voor Wimbledon. Ik ben namelijk verzot op tennis en ik heb een zoon die zich op een tenniscarrière aan het voorbereiden is. Misschien dat hij er dan wel speelt... Maar ik moet maar liever niet te veel op de zaken vooruit lopen.

Na mijn bezoek aan Nederland stapte ik in het vliegtuig naar Israel waar mijn familie woont. En natuurlijk nam ik de gelegenheid te baat om naar de Grotten van Qumran te gaan. Ik ging samen met Meir, een heel goede vriend, die erg in spiritualiteit en religie geïnteresseerd is en ook in de Essenen. Hij had een thermosfles koffie meegenomen, zwart en bitter zoals we dat in Israel drinken. Bij het begin van de grotten brachten we een toost uit met onze koffie en opeens voelde ik me één met mijn omgeving. Ik stond op een rotsblok met mijn glas, samen met Meir - zo’n bescheiden en gevoelige man - en zag de bergen en de grotten die zich voor mij uitstrekten. Op de één of andere manier werd ik me ervan bewust dat het leven een plaats is zonder begin of einde. Het was alsof ik geen deel meer uitmaakte van het leven – ik was het leven op dat moment en het leven was mij. Ik wou dat ik het beter onder woorden kon brengen...

De grotten waren gesloten, omdat ze vol vleermuizen zaten die net hun eieren hadden gelegd. Soms heb ik er geen moeite mee om iets te doen dat tegen de regels is, maar ik houd niet van vleermuizen. Sterker nog: ik ben bang voor ze. Vijf jaar geleden woonden we in Sydney en hadden een prachtige grote boom pal voor ons balkon, die, zodra het donker begon te worden, een enorme aantrekkingskracht op vleermuizen bleek te hebben. Ik kan u verzekeren dat ik de deuren stevig dicht hield, zelfs op mooie zomeravonden. Maar terug naar Qumran: Daar stond ik dan, in de opening van “Grot nummer 1” (er zijn 11 grotten) en voelde me in harmonie met de mensheid. Ik werd me bewust van een stem die zei: “drie dagen en drie nachten”. Dus denk ik dat ik in oktober weer terug ga, hopelijk zonder dat iemand me ziet (vertel het aan niemand alstublieft!) en er drie dagen en nachten blijf - zonder vleermuizen!

Ik heb een paar foto’s van de grot gemaakt en zal ze op de website zetten (klik op “Photo gallery”), zodat u er alvast een bezoek aan kunt brengen. In oktober/november hoop ik er meer over te vertellen.

We hebben een nieuw onderkomen in Sydney.

Het adres is 25D Stanley Street, St Ives.

Ook in Auckland gaan we verhuizen.

Na 19 jaar in Mt Eden is het nieuwe adres vanaf 1 mei:

707B Great North Rd, Grey Lynn.

In Amsterdam zullen we gehuisvest zijn in de praktijkruimte van Marion Berndsen: in “Gebouw Westend”, Jan van Gentstraat 119K, Badhoevedorp.

Ik heb daar vorige maand al mijn workshops en sessies gegeven en ik vond het een heel fijne ruimte, een fantastische plek voor het “Essene College”. Het is heel centraal gelegen en je kunt er gemakkelijk parkeren – als je met de auto wilt komen, tenminste. In plaats van met de fiets.

Kijk op de website onder “contact us” voor meer informatie.